Stalking, a dokładniej rzecz biorąc przestępstwo stalkingu popełnione może zostać na dwa różne sposoby – poprzez uporczywe nękanie innej osoby (art. 190a par. 1 k.k.) lub poprzez podszywanie się pod inną osobę (art. 190a par. 2 k.k.).

Aby zakwalifikować dane zachowanie jako stalking musi zostać spełnionych kilka warunków. Podstawową cechą stalkingu jest uporczywość działania sprawcy. Okazuje się więc, że dopiero kilka czynów naruszających wolność psychiczną człowieka nazwać można stalkingiem. Stalking w pierwszej postaci (art. 190a par. 1 k.k.) to kilkukrotne nękanie danej osoby. Do takich zachowań zalicza się dokuczanie, nachodzenie, uporczywe dzwonienie czy wysyłanie listów.

Uporczywość działań sprawcy należy udowodnić, gdyż pojedyncze czynności takie jak wysyłanie listów czy dzwonienie nie są działaniami zakazanymi przez prawo, a wręcz normalnymi. Czasami kwalifikuje się je również jako wykroczenie złośliwego niepokojenia. Dopiero, gdy sprawca działa wiele razy i przez dłuższy czas jego zachowanie można uznać za stalking.

Poza tym uporczywe działanie sprawcy musi wpływać na psychikę osoby pokrzywdzonej. Sprawca musi więc wzbudzić u ofiary uzasadnione poczucie zagrożenia, strach o życie lub zdrowie swojej lub osoby mu bliskiej. Co więcej, te poczucie musi być obiektywne, nie może więc wynikać z  wyjątkowej wrażliwości ofiary.

Stalking ma miejsce także wówczas, gdy mimo braku uzasadnionego poczucia zagrożenia u ofiary sprawca dopuszcza się znacznego naruszenia prywatności osoby nękanej. Prywatność dotyczy m.in. listów, tego co dzieje się w domu itd.

Stalkingiem jest także podszywanie się pod inną osobę. Coraz częściej do tego przestępstwa dochodzi w sieci. Ten typ stalkingu dotyczy m.in. podszywania się pod inną osobę, wykorzystywania jej wizerunku bądź danych osobowych poprzez portale społecznościowe czy wiadomości SMS. Działanie sprawcy musi mieć wówczas na celu wyrządzenie pokrzywdzonemu krzywdy majątkowej lub osobistej.

Osoba, która podszywa się pod inną osobę musi więc chcieć spowodować u niej jakieś straty – majątkowe lub osobiste. Jednak wcale nie musi dojść do faktycznej straty, wystarczy sama chęć jej osiągnięcia.

W obu formach stalking jest zagrożony karą pozbawienia wolności do lat 3.