Pojęcie miejsca zamieszkania w przypadku dzieci nie jest tożsame z miejscem zamieszkania dorosłych osób fizycznych. Wynika to z faktu, że dziecko pozostaje pod opieką rodziców i nie ma możliwości wyboru miejsca zamieszkania.

Według kodeksu cywilnego miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w którym taka osoba przebywa na stałe. Co istotne, wedle prawa, miejscem tym nie jest adres w tradycyjnym ujęciu, a miejscowość.  W przypadku dziecka miejsce to jest ściśle powiązane z miejscem, w którym mieszkają jego rodzice i jest nim miejscowość, w której mieszkają rodzice.

W przypadku dziecka miejscem zamieszkania jest:

  • miejscowość, w której mieszkają oboje rodzice, niezależnie z którym rodzicem dziecko zamieszkuje i kto ma władzę rodzicielską, jeśli oboje rodzice mieszkają w tej samej miejscowości;
  • miejsce zamieszkania rodzica, u którego dziecko stale przebywa, jeśli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom;
  • miejsca zamieszkania rodzica, któremu sąd powierzył wykonywanie władzy rodzicielskiej, przy jednoczesnym ograniczeniu władzy rodzicielskiej drugiego;
  • miejsce określane przez sąd opiekuńczy, gdy dziecko nie przebywa na stałe u żadnego z rodziców, jeżeli ci mają równą władzę rodzicielską i pełnią tzw. opiekę naprzemienną (dziecko nie może mieć dwóch miejsc zamieszkania).