Przestępstwo stypizowane w art. 178a § 1 k.k. zagrożone jest karą grzywny, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do 2 lat, określone zaś w § 2 – grzywną, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku, a w § 4 – karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Wobec sprawcy czynu z art. 178a k.k. sąd może orzec – zgodnie z dyrektywą zawartą w art. 58 § 1 KK – karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania tylko wtedy, gdy inna kara lub środek karny nie mogą spełnić celów kary. Sąd może zatem wobec sprawcy tego przestępstwa warunkowo umorzyć postępowanie na podstawie art. 66 § 1 k.k. Umarzając warunkowo postępowanie karne Sąd może orzec zakaz prowadzenia pojazdów na okres do 2 lat (art. 67 § 3 k.k.), mimo że zgodnie z art. 42 § 2 k.k. jego orzeczenie jest obligatoryjne. Zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w sytuacji, w której postępowanie karne zostaje warunkowo umorzone pozostaje fakultatywnym (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 tycznia 2002 roku, sygn. akt I KZP 33/01).

Należy podkreślić, że w razie skazania za przestępstwo określone w art. 178a § 1, 2 lub 4 k.k. obligatoryjne jest orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych lub pojazdów mechanicznych określonego rodzaju na podstawie art. 42 § 2 k.k.  Zgodnie z jednolitym orzecznictwem Sądu Najwyższego, zakaz powinien obejmować uprawnienia do prowadzenia tego rodzaju pojazdu, który sprawca prowadził, popełniając przestępstwo. Zakaz prowadzenia pojazdów orzeka się w latach od roku do 10 lat. Ponadto, należy pamiętać, że w przypadku orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów, sąd nakłada obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdu. Okres na który orzeczono zakaz nie biegnie do chwili wykonania obowiązku.

Ponadto, w razie skazania za którekolwiek z tych przestępstw, sąd jest obowiązany orzec świadczenie pieniężne na rzecz instytucji lub organizacji społecznej, do której zadań lub statutowych celów należy świadczenie pomocy poszkodowanym w wypadkach komunikacyjnych, które nie może przekroczyć 60 000 zł stosownie do treści art. 49 § 2 k.k.